قورباغه مردابي معمولي
نام علمی: Rana (Pelophylax) ridibunda ridibunda
نام انگلیسی: Eurasian Marsh Frog (Marsh Frog or Laughing Frog)

ویژگی‌های ظاهری

گونه نسبتا درشتی است و برخی از آنها تا حدود 500 گرم وزن داشته و حتی در استخرهای پرورش قورباغه به بیش از این مقدار هم می‌رسند. لاروها معمولاً اندازه بسیار بزرگی دارند به طوری که در دوره لاروی تا 18 میلیمتر می‌رسند. سطح پشتی این گونه رنگبندی بسیار متنوعی داشته و معمولاً نوار روشن سبز رنگی را در پشت بیشتر افراد این گونه می‌توان دید.

ویژگی‌های زیستی

این گونه از گونه‌های خوراکی قورباغه محسوب می‌گردد. زمستان خوابی این گونه در نیمکره شمالی بین شهریور تا اسفند است و بسته به ارتفاع و موقعیت جغرافیایی این زمان می‌تواند تغییراتی داشته باشد و در نیمکره جنوبی دقیقاً زمان زمستان خوابی برعکس است. تخم‌ریزی تقریباً یک ماه بعد از این که در بهار قورباغه‌ها فعال شدند شروع می‌شود. نرها صدای بلندی دارند. تقریباً در تمام طول روز می‌خوانند و صدایشان با گرم شدن هوا در نیمه روز شدیدتر می‌شود. توده‌های تخم بین 600 تا 13,000 تخم دارند که بسته به جثه و سن این تعداد تغییر می‌کند. دگردیسی بسته به شرایط آب و هوایی متغیر است و در بعضی مناطق لاروها زمستان خوابی دارند. لاروها از بی‌مهرگان و گیاهان آبزی تغذیه میکنند و بالغین از حشرات خشکی‌زی و آبزی و حتی لارو دیگر گونه‌های دوزیستان نیز تغذیه می‌کنند. اما در دوره تولیدمثلی تغذیه ندارند. همچنین در برخی مناطق که شرایط آب و هوایی مناسب است در سال 2 یا 3 بار تخم‌ریزی می‌کنند.

زیستگاه، پراکندگی و فراوانی

ایران محل پراکنش این گونه از دوزیستان ایران به شمار می‌آیند. این گونه یکی از گونه‌های مقاوم و جهان شمول بوده و تقریباً هر جا آب دایمی و مناسب برای زیست باشد و یا در آب‌های آلوده نیز زیست می‌نماید. بیشتر در مناطق استپ، نواحی بیابانی و نیمه بیابانی و جنگل‌ها زیست می‌کند.

وضعیت حفاظتی

خشک کردن تالاب‌ها، تغییر مسیر رودخانه‌ها و آلودگی‌های صنعتی از مواردی هستند که در برخی نقاط جمعیت این گونه را کاهش داده‌اند اما در مجموع با توجه به گسترش وسیع این گونه خطر جدی نسل آن را تهدید نمی‌کند. در لیست قرمز در وضعیت کمترین نگرانی (LC) است و جمعیت آن در حال افزایش است. از نظر قوانین ملی این گونه جزو گونه‌های غیرحمایت شده است.